Zes broers en een zus

Autobiografie van een romanpersonage I

Marc Schoorl

  Tip: stuur dit boek door naar iemand anders! 
Zes broers en een zus

paperback/ gebrocheerd: € 24.95: GRATIS verzending! (NL)

ISBN: 9789083116808, 440 blz., December 2020
Formaat: 21.5 (h) x 14.8 (b) x 2.3 (d) cm. Gewicht: 557 gram.

Uitgever: Uitgeverij DHZ GVD de Vrijbuiter

trefwoorden: bipolair de oorlog disfunctioneel gezin familieroman familieromans - boek familieromans over nederland gouden jaren groot gezin jaren70 ...

beschrijving

Zes broers en een zus is een familiegeschiedenis. Maar een ongewone. Het gaat om een armelijk gezin uit de enige achterbuurt die het welvarende Wassenaar rijk is. De vader is even gecompliceerd als gek. Een intelligente dwaas. De moeder is eenvoudig en zorgzaam. Een vrome ziel. Samen moeten ze het zien te rooien in dat te kleine huis met meer kinderen dan ze aankunnen. Bijna allemaal jongens en stuk voor stuk druktemakers. Zes broers en een zus is een portrettengalerij van karakters, gezien door de ogen van een scholier. Het verhaal van een katholieke familie in de bloei van het verval. Een levendig verhaal. Tragisch en hilarisch. In een soepele stijl, vol prachtige anekdoten en sprankelende dialogen.


Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer artikelen en beschouwingen over vooral literatuur. De laatste tien jaar werkte hij bijna uitsluitend aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Daarvan is Zes broers en een zus deel 1. De delen 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Inkijkexemplaar:

Meer teksten en voorbeelden:

toelichtingBIJ WIJZE VAN INLEIDING


In ieder van ons schuilt een boek, wordt wel beweerd. En ik geloof dat dat waar is. In sommigen schuilt zelfs meer dan één boek. Misschien in de meesten wel. Wie zal het zeggen? Ik weet alleen maar dat er in mij meer schuil gingen en gaan. Een aantal zijn eruit, maar nog niet allemaal.
Een roman schrijven scheelt niet eens zoveel van een droom navertellen. Hachelijke bezigheid! Ja, goed beschouwd is het onbegonnen werk en iets dat nooit werkelijk af is. Iets dat principieel onmogelijk is ook.
Om de trilogie Autobiografie van een romanpersonage te kunnen schrijven moest ik afscheid nemen van mijn ouders en de literatuur gedag zeggen.
Dat laatste om fris te werk te kunnen gaan. Alles wat ik gelezen heb en dat wat ik eerder aan het papier toevertrouwd heb, moest ik vergeten. Het vel moest blanco zijn. Een tabula rasa, om dat vervolgens als een razende maniak vol te tikken. Maar geen navolging, geen pretenties, geen hemelbestorming. Wel tragiek en iets van humor, het peper & zout van iedere smakelijke vertelling.
Nee, ik pretendeer niks. Ik presenteer. Een verhaal. Meer is het niet.
Het was mij onmogelijk dit verhaal te vertellen zolang mijn ouders nog gezond en wel leefden. Want mijn vader zou het niet gepikt hebben en hij zou zijn toorn niet op mij richten, maar wraak nemen op zijn vrouw. En zijn toorn was niet mals, wel bijbels, oudtestamentisch zelfs, maar bepaald niet goddelijk. Kein erbarme dich. Zelf zocht hij dat heel erg, erbarmen. Bij Bach, bij de kerk van Rome en bij de hond. Onder meer daarover gaat dit boek.
Het gaat niet alleen om die vader en die zoon. Bij lange na niet. Het is een familiegeschiedenis, ja. Maar het is meer dan dat. Het gaat over tal van personages. Het geeft ook een tijdsbeeld. Met de ontkerkelijking, de opkomst van de popmuziek, en de naoorlogse botsing van generaties.
Het is vooral een portrettengalerij van karakters. Van gekken en zielepoten tot gelukszoekers en pechvogels. Dat levert bij elkaar als vanzelf tragikomedie op, de wat mij betreft volledigste vorm van literatuur, die enigszins recht doet aan alle facetten van het leven in al z’n uitzinnige pracht aan gruwel.
De figuren in de trilogie zou je kunnen herleiden tot bestaande personen, maar ze zíjn het niet. Evenmin als dat ikzelf de ik-figuur ben. Nee, deze romankarakters zijn, wat het woord roman al aangeeft, karikaturen. Het is een boek, het zijn personages, en de gebeurtenissen zijn allemaal maar hersenspinsels, ragfijne herinneringen die aan flarden zijn gewaaid door de wind van de tijd en die ik voor nu weer even aan elkaar heb geplakt. Uit alle macht, maar uiteindelijk vergeefs. Ik weet het. Want, uit het mooie lied van de band Kansas: ‘All we are is dust in the wind…’ De rest is allemaal maar verbeelding, die de mens nu eenmaal eigen is, nietwaar?
  1. Leg in mijn winkelwagen!

Meer boekennieuws op Facebook.