De Comakloof

Arma Fokkema

e-Boek (PDF): € 7.50

ISBN: 978-94-92228-56-7, geïllustreerd, 72 blz., October 2015

Uitgever: Calbona Uitgeverij

beschrijving

Ik heb diverse uitspraken van verschillende mensen geciteerd en samengevoegd of verdeeld. De namen heb ik uiteraard verzonnen. Wie zichzelf herkent: domme dingen zeggen we allemaal. Jullie inspireerden mij.

In coma zijn of niet is meer
dan een wereld van verschil.
Dat verschil is niet te overbruggen;
het is een soort
generatiekloof.
Voor mij was de comatijd
één groot, zwart gat.
De kloof hoeft niet
overbrugd te worden,
maar ik heb het toch
geprobeerd, zodat
de bittere smaak
verdween voor mij.


Wat zonde van zo’n knappe meid;
ze kon zo goed leren!”
zeiden diverse mensen na het zware ongeluk.


Natuurlijk schrokken ze toen mij dat overkwam.
Later, toen ik weer bij mijn positieven was,
klonken deze woorden nog en dan was het pijnlijk,
want ik kon inderdaad niet meer leren,
maar was dat het belangrijkste in het leven?
Daar kon ik me echt niet druk over maken
terwijl mijn lichaam schreeuwde om zorg.
Ik probeerde het nog, leren,
maar ik kon mijn aandacht niet bij de les houden.
Mijn hersens waren wat dat betreft verminkt.
Dat moest ik accepteren.
Maar ik heb het nooit kunnen verwerken.
Dat heb ik ook nooit geprobeerd.
Pas een jaar na het ontwaken uit de coma
voelde ik me weer een beetje mens.
Tot die tijd moest ik al mijn energie gebruiken
om op krachten te komen.
Mijn hersenstam was fors beschadigd
door een contusio cerebri oftewel hersenkneuzing,
dat is ernstiger dan een hersenschudding.
Los lopen kon ik nooit meer.
Ik wilde niet dat er een drama gemaakt werd
van het ongeluk.
Het was een drama suprême,
maar mijn leven ging verder
dan er alsmaar bij stilstaan.


Bepaalde lezers haken
ongetwijfeld af
omdat ik mijn liefde
voor de Heer noem.
Die kennen veel mensen niet
zoals ik.
Maar Hij zal in het boek voorkomen.
Ik kan en wil Hem niet negeren
omdat Hij mij nooit verlaten heeft.
Het is niet erg dat ik nu pas definitief
voor Hem gekozen heb,
het gaat er om DAT ik definitief
voor Hem gekozen heb.


Pas een jaar na het ontwaken uit de coma
voelde ik me weer een beetje mens.
Tot die tijd moest ik al mijn energie gebruiken
om op krachten te komen.
Mijn hersenstam was fors beschadigd
door een contusio cerebri oftewel hersenkneuzing,
dat is ernstiger dan een hersenschudding.
Los lopen kon ik nooit meer.
Ik wilde niet dat er een drama gemaakt werd
van het ongeluk.
Het was een drama suprême,
maar mijn leven ging verder
dan er alsmaar bij stilstaan.


Natuurlijk was ik een verkeersslachtoffer
toen ik opgeschept werd door de auto.
Dat heb ik lange tijd ontkend, want
een slachtoffer was een gedood beest
voor op het reukofferaltaar wat Gods volk
voor Hem moest maken.
Dat leerden we op school.
Ik was toch geen beest?
En ik was niet dood…

  1. Leg in mijn winkelwwagen!

Meer boekennieuws op Facebook.