annotatie(s): Bevat uitvoerige literatuurverwijzing
trefwoorden: Cristi Fernández Narvaiza,Martin Bless,Geesten van de moeders,prehistorie, ijstijd, geestenverering, klimaatomslag, vreemdelingenhaat,Magdaleniaanse cultuur
15.000 jaar geleden: terwijl zware sneeuwstormen het landschap teisteren, verhaalt een jonge vrouw over haar jarenlange zwerftocht door Europa. Natuurlijk besteedt zij veel aandacht aan haar bezoek aan de baarmoeder van de aarde waaruit het eerste leven te voorschijn kwam en waarin de geesten vertoeven. Wanneer de catastrofale gevolgen van de sneeuwstorm duidelijk worden, vertrekt zij naar het gebied waar haar voorouders ooit leefden. Door de gewijzigde omstandigheden wordt zij daar steeds meer als ongewenst vreemdeling behandeld.
Modern onderzoek leert dat een grote klimaatomslag aan het begin van de late ijstijd het leefmilieu van mens en dier onomkeerbaar veranderde. Ook de Magdaleniaanbeschaving, de laatste cultuur van de Oude Steentijd, ging ten onder. De enige overblijfselen zijn stenen en benen werktuigen, sieraden en talloze afbeeldingen van dieren en mensen. Vooral abstracte figuren van vrouwen zonder hoofd - de geesten van de moeders. Welke rol speelden ze in die prehistorische gemeenschap?
Alles wijst erop dat onze voorouders mensen waren zoals wij, met dezelfde eigenschappen. Zorg voor elkaar en gastvrijheid speelden een grote rol, maar helaas ook eigenbelang en wantrouwen ten opzichte van vreemdelingen. Naast het fictieve deel geven Cristi Fernández Narvaiza en Martin Bless in 'Geesten van de moeders' ook een goed gedocumenteerd overzicht van de cultuur in de late ijstijd.